İnsanoğlu ne garip!
Seninle aynı hayatı yaşamayan, senin hayata baktığın pencereden bakmayan insanların seni eleştirmesi ve garip biriymişsin gibi bakması garip.
Bir arkadaşım "hayatta başkalarının sana yaptığı çoğu eylem, çoğu insan affedilebilir" dedi. Bu cümle üzerine düşündüm.
Mevlana'nın bir cümlesi geldi o an aklıma. Mevlana : “Benim hayatımı yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan geç. Benim takıldığım taşlara takıl, yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git, benim gittiğim gibi ama, o zaman beni yargılayabilirsin.” der.
Sahi insan neyi affedemez?
Herkesin affedemediği kişiler ve olgular vardır. Ve herkes gibi benimde kırmızı çizgimin olduğu konular var.
Senin için önemli olmayan olayı ben yaşadıysam ve bu benim kırmızı çizgim ise karşımdaki insanı affedemeyebilirim.
Hatta düşünüyorum da insan denilen varlığın yaş sürecinde 5 yıl önceki düşüncesi ile o anki düşüncesi de uyuşmuyor.
Bence bunda yaş, yaşanmışlıklar ve ortam etkilidir.
Peki siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Yorumlar
Yorum Gönder