Günlükten Satırlar - Gezi, Doğa, Kamp, Memleket, Günlük Yaşantı, Aşk, İlişkiler, Çevre, İnsan Ruhu

      İnsanoğlu ne garip!   Seninle aynı hayatı yaşamayan, senin hayata baktığın pencereden bakmayan insanların seni eleştirmesi ve garip biriymişsin gibi bakması garip.     Bir arkadaşım "hayatta başkalarının sana yaptığı çoğu eylem, çoğu insan affedilebilir" dedi. Bu cümle üzerine düşündüm.      Mevlana'nın bir cümlesi geldi o an aklıma. Mevlana : “Benim hayatımı yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan geç. Benim takıldığım taşlara takıl, yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git, benim gittiğim gibi ama, o zaman beni yargılayabilirsin.” der.        Sahi insan neyi affedemez?    Herkesin affedemediği kişiler ve olgular vardır. Ve herkes gibi benimde kırmızı çizgimin olduğu konular var.    Senin için önemli olmayan olayı ben yaşadıysam ve bu benim kırmızı çizgim ise karşımdaki insanı affedemeyebilirim.    Hatta düşünüyorum da insan denilen varlığın...

 Bugün 1 Mayıs işçi bayramı.                 Bir kesim bugün çalışırken bir kesim tatil yapıyor. Ben  ise tatil yapanlardanım. Şuan bu satırları Antalya ili Konyaaltı ilçesi Beachpark'tan yazıyorum.                   Yukarıdaki fotoğrafı da şimdi çektim. Hayatta en çok sevdiğim şeyler motor sürmek, kahve içmek, yazmak ve kitap okumak. . Tabi ki her zaman bu sevdiğim etkinlikleri yapmam mümkün olmuyor.  Yaşamak için aç kalmamamız, aç kalmamak içinde işimize sıkı sarılmamız gerekiyor. :o)                   Hava durumu bugün için %100 yağmur gösteriyordu, yolların kapanacağı hususunda ise uyarı geldi, ama gene de riske alıp motorumla sahile geldim, hava çok rüzgarlı olsa da sahilde bir kafede oturmayı seviyorum.               Eskiden olsa asla tek başıma dışarı çıkamaz,  ya...

Yukarıdaki fotoğrafın güzelliğine bakar mısınız?  Bu fotoğrafı Ankara’nın Çubuk ilçesine bağlı Karagöl Milli Parkında çektim. Ankara il merkezine 68 km ve Çubuk ilçesine 28 km uzaklıktadır. Belediye otobüsleri de belli saatlerde otobüs seferi düzenlenmektedir. Hatta burada piknik imkanınız da mevcuttur.   Birçok insan Ankara’yı soğuk, donuk binalardan oluşan taş yığını olarak dile getirir. Halbuki mesele şehir değil, insanın bulunduğu yerde hayatını kendisinin güzelleştirmemesinden kaynaklanmaktadır. İnsan neden hayatındaki olumsuzluklarda kendisi yerine çevreyi kötüler ki ? Kötü şehir, kötü mahalle, kötü insanlar, kötü kötü kötü... Halbuki hepimiz yaşadığımız olaylarda “böyle davranmak yerine şu şekilde davransaydım sonuç yine aynı olur muydu?” sorusunu sorsak belki de olayın sonucunu olumlu sonuçlandırabiliriz. Bu hepimiz için geçerli.                Şimdi aynı yerin başka fotoğrafına bakalım. Benim bu hayatta en çok s...

     İnsan bu çağda ne aradığını, neyle karşılacağını, nasıl yaşayamak istediğini tam olarak bilemiyor, bilmek istiyor ancak gerçekler tatlı da olsa acı da olsa yüzleşmekten korkuyor.       Sahi neden iyi kötü şeylerle yüzleşmekten korkarız. Tam anlamıyla gerçek benliğimiz nedir ? Hatta karşılaştığımız durumlarda bazen nasıl tepki vermemiz gerektiğini de bilemiyoruz.       Çevremizde bir çok insan tam olarak nelerden hoşlandığını, nasıl mutlu olmak istediğini bilmiyor. Hep hayattan beklentiye giriyor, daha çok para, daha çok özgürlük, daha çok sevilmek. Olmayanı hayal ediyor,  bulunduğumuz durumdan zevk almak yerine hep ileriye dönük hayaller kurarak anı kaçırıyoruz. Bu sebeple kendimizi sorgulamaktan da çekiniyoruz.  İşte bu blog da böyle doğdu: birikmiş duyguların, yaşanmışlıkların, sorgulamaların ve bazen de sadece bir iç çekişin sonucu. Kendimi tanıtarak başlayayım. 40 yaşındayım. Hayatım boyunca bir çok rolün içerisin...

                             Nihayet çiplendik....          Bu fotoğrafı paylaştığımda bir memur bana dedi ki "kedinin bile yeşil pasaportu var ben yok" :o)                      Size kızım Gece'den ve onunla yolumun nasıl kesiştiğinden bahsedeceğim.            Yeni emekli olan aynı iş yerinde çalıştığım bir ablamı bir süredir evinde ziyaret etme düşüncem vardı. O gün geldi çattı. 04.01.2025 günü bilemezdim  bu hayata birlikte yola devam edeceğim bu muhteşem kediyle karşılacağımı.              Scottish fold cins ve ırka sahip bir kedi. Birkaç saat oturacağımı sanırken sohbet o kadar koyuydu ki sabahladık. Bu arada Gece'nin hikayesini orada öğrendim. 3 aydır ablamın balkonunda yaşıyormuş, ya evden atmışlar ya da kaçmış. İlk geldiğinde cin...