Nihayet çiplendik....
Bu fotoğrafı paylaştığımda bir memur bana dedi ki "kedinin bile yeşil pasaportu var ben yok" :o)
Size kızım Gece'den ve onunla yolumun nasıl kesiştiğinden bahsedeceğim.
Yeni emekli olan aynı iş yerinde çalıştığım bir ablamı bir süredir evinde ziyaret etme düşüncem vardı. O gün geldi çattı. 04.01.2025 günü bilemezdim bu hayata birlikte yola devam edeceğim bu muhteşem kediyle karşılacağımı.
Scottish fold cins ve ırka sahip bir kedi. Birkaç saat oturacağımı sanırken sohbet o kadar koyuydu ki sabahladık. Bu arada Gece'nin hikayesini orada öğrendim. 3 aydır ablamın balkonunda yaşıyormuş, ya evden atmışlar ya da kaçmış. İlk geldiğinde cins kedi olduğu için ablam evine almış ancak kendi kedisi Paris hastalanmış, o yüzden balkonda bakmaya başlamış. 3 ay geçmiş ve kimseye sahiplendirememiş. O gün sabaha kadar oturma esnasında hep Gece'nin davranışlarını gözlemledim. Hatta birkaç defa bebek gibi kucağıma yatırdım ve ses etmeden kucağımda yatıyordu. O gece karar verdim onunla yaşamaya. Halbuki bir kediye bakabilecek kadar evde kalmıyordum. Gündüzleri çalışıyor senede birkaç defa da il dışına çıkıyordum.
Sabah oldu ve geceyi emanet aldığım kedi çantasına koydum ve motor kullandığım için ayağımı koyduğum yere yerleştirdim. Motoru çalıştırdığım esnada çantanın kapağını tam kapatamadığımızdan kaçtı. Çok üzüldüm. Ablam bana illaki gelir ve seni ararım dedi. Bende elim boş şekilde eve gittim. Akşam olmuş ablam telefon açmış gecenin geldiğini ve arabayla kendisinin getireceğini belirtti.
Her ne kadar renginden dolayı çok eleştiriye maruz kalsam da nefes aldığımız sürece Gece'yi bırakmaya niyetim yok. İyiki hayatıma girdi.
Son olarak birlikte çekildiğimiz fotoğrafı da aşağıya bırakıp maşallahınızı almayı niyaz ediyoruz.



Yorumlar
Yorum Gönder